พระไตรปิฏก

(หญิงชรากล่าวกับลูกชายว่า)

{๑๒๖๒} [๕๖] หญิงสะใภ้ใดผู้มีความพอใจ ประดับประดาด้วยพวงดอกไม้

ลูบไล้ด้วยจันทน์หอมที่เรานำมา

หญิงสะใภ้นั้นกำลังไล่เราออกจากเรือน ภัยเกิดแล้วแต่ที่พึ่ง

(ชายชราคร่ำครวญว่า)

{๑๒๖๓} [๕๗] ลูกคนใดที่เกิดมาแล้วเป็นเหตุให้เรายินดี

และปรารถนาความเจริญ

ลูกคนนั้นกำลังไล่เราออกจากเรือน ภัยเกิดแล้วแต่ที่พึ่ง

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๒๖๔} [๕๘] ขอชาวชนบทและชาวนิคมที่มาประชุมพร้อมกันจงฟังข้าพเจ้า

ที่ใดมีน้ำ ที่นั้นกลับร้อน

ที่ใดปลอดภัย ที่นั้นกลับมีภัย

[๕๙] พระราชาและพราหมณ์ปุโรหิตปล้นแว่นแคว้น

ท่านทั้งหลายจงพากันรักษาตัวอยู่เถิด

ภัยเกิดแล้วแต่ที่พึ่ง







(ท้าวสักกะตรัสกับพระราชาว่า)

{๑๒๖๕} [๖๐] ข้าแต่มหาราช หากพระองค์ให้ฤๅษีโลมสกัสสปะบูชายัญได้

พระองค์จะเป็นเหมือนพระอินทร์ ไม่แก่ ไม่ตายเลย

(ฤๅษีโลมสกัสสปะกล่าวกับสัยหอำมาตย์ว่า)

{๑๒๖๖} [๖๑] อาตมาไม่ปรารถนาแผ่นดินอันมีสมุทรเป็นขอบเขต

มีสาครล้อมรอบประดุจต่างหู พร้อมกับคำนินทา

ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด สัยหอำมาตย์