พระไตรปิฏก

(พญาไก่กล่าวว่า)

{๑๔๒๒} [๑๐๔] ไม่ควรวางใจในคนทำความชั่ว

คนพูดเหลาะแหละ คนเห็นแก่ตัว

แม้คนที่สงบเกินไปก็ไม่ควรวางใจ

{๑๔๒๓} [๑๐๕] เพราะว่ามีคนพวกหนึ่งเป็นเช่นกับโคกระหายน้ำ

เพียงแต่พูดเสียดสีมิตร แต่ไม่กระทำตามที่พูด

{๑๔๒๔} [๑๐๖] ผู้ใดดีแต่ประณมมือไหว้ พูดวกวน เป็นมนุษย์กระพี้

ไม่มีความกตัญญู ผู้นั้นก็ไม่ควรนั่งใกล้

{๑๔๒๕} [๑๐๗] อนึ่ง ไม่พึงวางใจสตรีหรือบุรุษผู้มีจิตแปรปรวน

แม้คนเปิดเผยความสัมพันธ์มีประการต่าง ๆ เช่นนั้น

ก็ไม่ควรวางใจ

{๑๔๒๖} [๑๐๘] คนผู้ตกอยู่ในกรรมชั่ว มีวาจาไม่มั่นคง ฆ่าได้ทุกคน

เหมือนดาบที่ลับแล้วซ่อนไว้ แม้คนเช่นนั้นก็ไม่ควรวางใจ

{๑๔๒๗} [๑๐๙] คนบางพวกในโลกนี้ เป็นคนเทียมมิตร

มีวาจาคมคาย แต่ไร้น้ำใจ เข้าไปหาด้วยอุบายต่าง ๆ

แม้คนเช่นนั้นก็ไม่ควรวางใจ

{๑๔๒๘} [๑๑๐] คนใดเห็นอามิสหรือทรัพย์ในที่ใดยังละทิ้งเพื่อนนั้นไปเสียได้

คนเช่นนั้นเป็นคนโง่ ทำลายมิตร

(พระราชาตรัสว่า)

{๑๔๒๙} [๑๑๑] สัตว์จำนวนมากปกปิดตนไว้ เป็นคนเทียมมิตร

คอยคบหาอยู่ คนเหล่านี้เป็นคนชั่ว

ควรละเว้นเสีย เหมือนไก่ละเว้นเหยี่ยว