พระไตรปิฏก

(พระโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)

{๑๖๐๑} [๑] บุรุษผู้ไม่ถูกผีสิงไม่ควรเชื่อหญิงที่เป็นคนโลภ

มีจิตกลับกลอก ไม่รู้คุณคน เป็นคนประทุษร้ายมิตร

{๑๖๐๒} [๒] หญิงเหล่านั้นไม่รู้กิจที่ทำแล้วและยังไม่ทำ

ไม่รู้จักมารดาบิดาหรือพี่น้อง

ไม่ใช่อารยชน ก้าวล่วงธรรมทั้งหลาย

ตกไปสู่อำนาจจิตของตนเท่านั้น

{๑๖๐๓} [๓] เมื่อมีอันตรายและกิจเกิดขึ้น

หญิงเหล่านั้นย่อมละทิ้งสามีนั้น

แม้อยู่ร่วมกันมานาน เป็นที่รักที่พอใจ

เป็นผู้อนุเคราะห์เสมอด้วยชีวิต

เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่วางใจหญิงทั้งหลาย

{๑๖๐๔} [๔] แท้จริง จิตของหญิงเหมือนจิตของวานร

ขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนเงาต้นไม้

หัวใจของหญิงหวั่นไหวไม่หยุดนิ่ง

กลับกลอกเหมือนล้อเกวียนที่กำลังหมุนไป

{๑๖๐๕} [๕] คราวใด หญิงเหล่านั้นมองเห็นทรัพย์ของชายที่พอจะถือเอาได้

ก็ใช้วาจาอ่อนหวานนำเขาไปสู่อำนาจ

เหมือนกับชาวกัมโพชะใช้สาหร่ายลวงม้า

{๑๖๐๖} [๖] คราวใด มองไม่เห็นทรัพย์ของชายที่พอจะถือเอาได้

ก็ละทิ้งเขาไปเสียโดยง่ายเหมือนคนข้ามฟาก

พอถึงฝั่งก็ทิ้งแพไปเสีย