พระไตรปิฏก

(พระศาสดาตรัสว่า)

{๑๖๒๕} [๒๕] มนุษย์เหล่านั้นพากันไถ พากันหว่าน

อาศัยผลแห่งการงานเลี้ยงชีพอยู่ ก็ยังไม่ถึงส่วนแห่งเกาะนี้

เกาะของเรานี้ประเสริฐกว่าชมพูทวีป

(เทพบุตรกล่าวว่า)

{๑๖๒๖} [๒๖] ในคืนพระจันทร์เพ็ญ ๑๕ ค่ำ

ทะเลจักมีคลื่นแรงมาก จักท่วมเกาะใหญ่แห่งนี้

ขอกำลังคลื่นน้ำทะเลอย่าได้ฆ่าพวกท่านเลย

พวกท่านจงไปยังเกาะอื่นเถิด

(เทพบุตรผู้ร้ายกาจอีกตนหนึ่งได้กล่าวว่า)

{๑๖๒๗} [๒๗] กำลังคลื่นน้ำทะเลจะไม่เกิด

จักไม่ท่วมเกาะใหญ่แห่งนี้

ข้าพเจ้าเห็นเหตุนั้นด้วยนิมิตมากมาย

พวกท่านอย่ากลัวไปเลย จะเศร้าโศกทำไม จงรื่นเริงกันเถิด

{๑๖๒๘} [๒๘] เกาะใหญ่นี้มีอาหารเพียงพอ มีข้าวและน้ำมากมาย

พวกท่านจงยึดครองเป็นที่อยู่อาศัยเถิด

ข้าพเจ้ายังไม่เห็นภัยอะไรสำหรับพวกท่านเลย

ท่านทั้งหลายจงรื่นเริงบันเทิงใจไปตลอดชั่วลูกชั่วหลานเถิด

(นายช่างผู้โง่เขลากล่าวว่า)

{๑๖๒๙} [๒๙] เทพบุตรองค์ใดในทิศทักษิณนี้ย่อมกล่าวคัดค้านว่า

ปลอดภัย คำของเทพบุตรองค์นั้นเป็นความจริง

ส่วนเทพบุตรทิศอุดรไม่รู้ถึงภัยหรือไม่มีภัย

พวกท่านอย่ากลัวไปเลย จะเศร้าโศกทำไม จงรื่นเริงกันเถิด