พระไตรปิฏก

[๑๔] เจ้าพร้อมกับพวกญาติทั้งหมด

จงกินข้าวสาลีตามความพอใจเถิด

เจ้านกแขกเต้า เราคงได้พบกันอีก เรายินดีที่จะพบเจ้า

(พญานกแขกเต้าให้โอวาทว่า)

{๑๘๘๐} [๑๕] ข้าพเจ้าได้กินและดื่มในที่อยู่ของท่าน

แต่ในเพื่อนบ้านของท่านไม่น่ายินดีนัก

ท่านโกสิยะ ขอท่านจงให้อภัยทานในเหล่าสัตว์ผู้วางอาชญาแล้ว

และจงเลี้ยงดูบิดามารดาผู้แก่เฒ่าเถิด

(พราหมณ์มีใจยินดีเปล่งอุทานว่า)

{๑๘๘๑} [๑๖] วันนี้ โชคได้เกิดขึ้นแก่เราแล้ว

ที่เห็นนกตัวประเสริฐกว่านกทั้งหลาย

เราได้ฟังวาจาสุภาษิตของนกแขกเต้าแล้ว จักทำบุญให้มาก

(พระศาสดาเมื่อทรงประกาศความนั้นจึงตรัสว่า)

{๑๘๘๒} [๑๗] โกสิยพราหมณ์นั้นมีความยินดีเบิกบานใจ

จัดแจงข้าวและน้ำ มีจิตผ่องใส

เลี้ยงดูสมณะและพราหมณ์ทั้งหลายให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ







(กินนรประสบเวทนาคร่ำครวญอยู่ ได้กล่าวว่า)

{๑๘๘๓} [๑๘] น้องจันทา ชีวิตของพี่นี้เห็นจวนจะดับเสียแล้ว

เพราะเสียเลือดไปมาก วันนี้ พี่คงจะสละชีวิตเป็นแน่

น้องจันทา ลมปราณของพี่กำลังจะดับ