พระไตรปิฏก

(แม่เหยี่ยวพูดกับพญาเหยี่ยวว่า)

{๑๘๙๑} [๔๔] พวกชาวชนบทพากันมัดคบเพลิงอยู่บนเกาะ

ประสงค์จะกินลูกน้อย ๆ ของเรา

พี่พญาเหยี่ยว ขอท่านจงไปบอกมิตรสหาย

เล่าถึงความพินาศแห่งหมู่ญาติของนกทั้งหลาย

(เหยี่ยวนั้นถูกถามจึงแสดงเหตุที่ต้องมาว่า)

{๑๘๙๒} [๔๕] ข้าแต่พญานกออก ๑ ราชปักษี

ท่านนะเป็นนกที่ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย

ข้าพเจ้าขอยึดท่านเป็นที่พึ่ง

พวกนายพรานชาวชนบทประสงค์จะกินลูกน้อย ๆ ของข้าพเจ้า

เพื่อความสุขของข้าพเจ้า ขอท่านจงเป็นที่พึ่งด้วยเถิด

(พญานกออกตอบเหยี่ยวว่า)

{๑๘๙๓} [๔๖] บัณฑิตทั้งหลายผู้แสวงหาความสุขอยู่

ย่อมคบมิตรสหายทั้งในกาลและมิใช่กาล

เจ้าเหยี่ยว เราจะทำตามความประสงค์ของเจ้านั้น

เพราะว่าคนดีจะต้องช่วยเหลือคนดี

(เหยี่ยวฟังดังนั้นแล้วเข้าไปหาพญานกออกพลางเชื้อเชิญว่า)

{๑๘๙๔} [๔๗] กิจอันใดเป็นกิจที่คนดีจะพึงกระทำให้คนดี

ด้วยความอนุเคราะห์กิจอันนี้ท่านก็ได้ทำแล้ว

ท่านจงถนอมตัวไว้เถิด อย่าได้เดือดร้อนไปเลย

เมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ ข้าพเจ้าก็จะได้ลูกต่อไป

๑ พญานกออก หมายถึงชื่อนกเหยี่ยวขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ชอบหากินปลาในทะเล