พระไตรปิฏก

(นายสารถีลุกขึ้นเทียมรถแล้วกราบทูลว่า)

{๒๑๔๖} [๑๖๗] ขอเดชะพระมหาราช ราชรถเทียมไว้แล้ว

พาหนะอันทรงกำลังก็พร้อมแล้ว เชิญเสด็จขึ้นประทับเถิดพะย่ะค่ะ

พวกเราจะพากันไปยังอาศรมอื่น

(นกแขกเต้าสัตติคุมพะเห็นราชรถแล่นไปอยู่ถึงความสลดใจ จึงกล่าวว่า)

{๒๑๔๗} [๑๖๘] พวกโจรในค่ายนี้พากันไปไหนหมดหนอ

นั่นพระเจ้าปัญจาละกำลังเสด็จหนีไป

พ้นสายตาพวกโจรไปแล้ว

[๑๖๙] พวกท่านจงถือเอาเกาทัณฑ์ หอก และโตมร

นั่นพระเจ้าปัญจาละกำลังเสด็จหนีไป

พวกท่านอย่าปล่อยให้พระองค์มีชีวิตอยู่

(พระศาสดาทรงประกาศข้อความนี้ว่า)

{๒๑๔๘} [๑๗๐] ครั้งนั้น นกแขกเต้าอีกตัวหนึ่งซึ่งมีจะงอยปากแดง

ยินดีต้อนรับด้วยกล่าวว่า

พระมหาราช พระองค์เสด็จมาดีแล้ว มิได้เสด็จมาร้าย

พระองค์ผู้ทรงเป็นใหญ่ เสด็จมาถึงแล้วโดยลำดับ

สิ่งของที่มีอยู่ในอาศรมนี้ ขอพระองค์เสวยเถิด

[๑๗๑] คือ ผลมะพลับ ผลมะหาด ผลมะซาง ผลหมากเม่า

และผลไม้ทั้งหลายที่มีรสพอสมควร

ขอพระองค์เสวยผลไม้ที่ดี ๆ เถิดพระเจ้าข้า

[๑๗๒] นี้น้ำเย็นนำมาจากซอกเขา พระมหาราช

ขอพระองค์ทรงดื่มเถิด ถ้าพระองค์ทรงประสงค์

[๑๗๓] ฤๅษีทั้งหลายในอาศรมนี้พากันไปป่าเพื่อแสวงหามูลผลาหาร

ขอพระองค์เสด็จลุกขึ้นหยิบเอาเองเถิด

ข้าพระองค์ไม่มีมือจะทูลถวาย