พระไตรปิฏก

(พระราชาทรงสดับดังนั้นแล้วเห็นโทษของสุรา จึงทรงชมเชยท้าวสักกะว่า)

{๒๒๙๔} [๖๐] ถึงบิดามารดาของข้าพเจ้าไม่เหมือนท่าน

ผู้ช่วยเหลือเกื้อกูลหวังประโยชน์สูงสุด

วันนี้ข้าพเจ้าจะเชื่อฟังคำของท่าน

[๖๑] ข้าพเจ้าจะให้บ้านส่วย ๕ ตำบล

สาวใช้ ๑๐๐ คน โค ๗๐๐ ตัว

และรถเทียมม้าอาชาไนย ๑๐ คันนี้แก่ท่าน

ท่านเป็นอาจารย์ผู้หวังประโยชน์แก่ข้าพเจ้า

(ท้าวสักกะเมื่อจะให้พระราชารู้ว่าตนเป็นเทวดา จึงตรัสว่า)

{๒๒๙๕} [๖๒] พระมหาราช ทาสหญิง ๑๐๐ คน บ้านส่วย โคทั้งหลาย

และรถเทียมม้าอาชาไนยทั้งหลายของพระองค์

จงเป็นของพระองค์เถิด

ข้าพระองค์เป็นท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพชั้นไตรทศ

[๖๓] ขอพระองค์จงเสวยพระกระยาหารที่ปรุงด้วยเนื้อ

ข้าวปายาสที่ระคนด้วยเนยใส

และจงเสวยขนมกุมมาสที่ปรุงด้วยน้ำผึ้งเถิด

พระองค์ผู้จอมชน ขอพระองค์จงทรงยินดีในธรรม

อันใคร ๆ ไม่ติเตียนแล้ว เข้าถึงแดนสวรรค์เถิด







(ยักษ์จับพระหัตถ์ของพระราชาแล้วกราบทูลว่า)

{๒๒๙๖} [๖๔] นานจริงหนอ วันนี้ภักษาเป็นอันมากได้เกิดขึ้นแก่เรา

ในเวลาอาหารในวัน ๗ ค่ำ ท่านเป็นใคร มาจากไหน

ขอเชิญท่านบอกเนื้อความนั้นและชาติสกุลตามที่ท่านทราบเถิด