Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 627

<< | หน้าที่ 627 | >>
(พระราชาตรัสว่า)

{๒๕๑๗} [๑๙๓] ชนเหล่าใดมีปัญญา เป็นพหูสูต

คิดเหตุการณ์ได้เป็นอันมาก ชนเหล่านั้นควรคบโดยแท้

พระคุณเจ้าอาฬาระ โยมได้ฟังเรื่องของนาคราช

และของพระคุณเจ้าแล้ว จักทำบุญให้มาก

(อาฬารดาบสกล่าวว่า)

{๒๕๑๘} [๑๙๔] ชนเหล่าใดมีปัญญา เป็นพหูสูต

คิดเหตุการณ์ได้เป็นอันมาก ชนเหล่านั้นควรคบโดยแท้

ขอเดชะพระราชา พระองค์ทรงสดับเรื่องนาคราชและของอาตมาแล้ว

ขอจงทรงบำเพ็ญบุญให้มากเถิด

สังขปาลชาดกที่ ๔ จบ


๕. จูฬสุตโสมชาดก (๕๒๕)


ว่าด้วยเหตุที่พระเจ้าจูฬสุตโสมออกผนวช


(พระโพธิสัตว์สุตโสมตรัสว่า)

{๒๕๑๙} [๑๙๕] เราขอประกาศให้ชาวนิคม มิตร อำมาตย์

และข้าราชบริพารได้ทราบ

บัดนี้ ผมที่ศีรษะของเราหงอกแล้ว

เราจึงพอใจการบรรพชา

(อำมาตย์ผู้องอาจแกล้วกล้าคนหนึ่งกราบทูลว่า)

{๒๕๒๐} [๑๙๖] ทำไมหนอ พระองค์จึงรับสั่งความไม่เจริญแก่ข้าพระพุทธเจ้า

ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ

พระองค์ทรงปักพระแสงศรที่อกของข้าพระพุทธเจ้า

พระองค์ทรงมีพระชายาถึง ๗๐๐ นาง

พระชายาเหล่านั้นของพระองค์จักเป็นอย่างไรหนอ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka