พระไตรปิฏก

[๑๑๐] อนึ่ง แม้ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์

ก็รักษา ม้า หญิง และแก้วมณีไว้เพื่อเรา

เราไม่พึงประพฤติธรรมไม่สม่ำเสมอเพราะเหตุแห่งรัตนะนั้นเลย

เพราะเราเกิดเป็นพระราชาผู้เจริญที่สุดท่ามกลางชาวกรุงสีพี

[๑๑๑] เราเป็นผู้นำ เป็นผู้เกื้อกูล มีชื่อเสียง ปกครองแคว้น

ประพฤตินอบน้อมธรรมเพื่อชาวกรุงสีพีอยู่

เรานั้นคิดถึงธรรมนั้นอยู่เนือง ๆ

เพราะเหตุนั้น จึงไม่ตกอยู่ในอำนาจจิตของตน

(อภิปารกเสนาบดีกราบทูลว่า)

{๕๑} [๑๑๒] ข้าแต่มหาราช

พระองค์จักทรงปกครองราชสมบัติมิให้พินาศ

ให้ปลอดภัยอยู่เป็นนิตย์ตลอดกาลนานแน่แท้

เพราะพระปรีชาของพระองค์เป็นเช่นนั้น

[๑๑๓] พระองค์ไม่ทรงประมาทธรรมใด

ข้าพระองค์ขออนุโมทนาธรรมนั้นของพระองค์

กษัตริย์ผู้เป็นใหญ่ ทรงประมาทธรรมแล้ว

ย่อมเคลื่อนจากแคว้น

[๑๑๔] ข้าแต่มหาราชผู้เป็นกษัตริย์

ขอพระองค์ทรงประพฤติธรรมในพระชนกและพระชนนีเถิด

พระองค์ครั้นทรงประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว

จักเสด็จไปสู่สวรรค์ พระเจ้าข้า

[๑๑๕] ข้าแต่มหาราชผู้เป็นกษัตริย์

ขอพระองค์ทรงประพฤติธรรมในพระโอรสและพระชายาเถิด

พระองค์ครั้นทรงประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว

จักเสด็จไปสู่สวรรค์ พระเจ้าข้า