พระไตรปิฏก

{๓๓๗} [๔๐๖] ฟ้าพึงทลายรั่วได้ ทะเลก็พึงแห้งได้

แผ่นดินที่ทรงรองรับสัตว์ไว้ก็จะพึงพลิกกลับได้

ภูเขาพระสุเมรุก็จะพึงเพิกถอนขึ้นได้พร้อมทั้งเหง้า

ถ้าเป็นไปได้อย่างนั้น

หม่อมฉันก็จะไม่พึงพูดเท็จเลย พระเจ้าข้า

(พระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ตรัสสาบานว่า)

{๓๓๘} [๔๐๗] สหาย หม่อมฉันจะจับดาบและหอก

จะทำแม้แต่การสาบานต่อพระองค์ก็ได้

หม่อมฉันผู้ที่พระองค์ปล่อยแล้ว

จักเป็นผู้หมดหนี้ รักษาความสัตย์ หวนกลับมาอีก

(โจรโปริสาทกราบทูลพระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ว่า)

{๓๓๙} [๔๐๘] ท่านผู้ดำรงอยู่แล้วในความเป็นใหญ่ในแคว้นของพระองค์

ได้ทำการนัดหมายใดไว้กับพราหมณ์

เพื่อจะเปลื้องการนัดหมายนั้นกับพราหมณ์

พระองค์ก็จักเป็นผู้รักษาความสัตย์หวนกลับมาอีก

(พระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ตรัสว่า)

{๓๔๐} [๔๐๙] หม่อมฉันผู้ดำรงอยู่แล้วในความเป็นใหญ่ในแคว้นของตน

ได้ทำการนัดหมายใดไว้กับพราหมณ์

เพื่อจะเปลื้องการนัดหมายนั้นกับพราหมณ์

ก็จักเป็นผู้รักษาความสัตย์หวนกลับมาอีก

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๓๔๑} [๔๑๐] พระเจ้าสุตโสมนั้นทรงพ้นจากเงื้อมมือของโจรโปริสาทแล้ว

ได้เสด็จไปตรัสกับพราหมณ์นั้นดังนี้ว่า

ท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าขอฟังสตารหคาถา

ที่ข้าพเจ้าได้ฟังแล้ว จะพึงเป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้า