พระไตรปิฏก

{๔๕๓} [๑๔๔] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

ที่นายช่างผู้ฉลาดได้จัดจำแนกไว้

สร้างไว้เป็นสัดส่วนออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๔๕] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรืองกว้างขวาง

สว่างไสวทั่วทุกทิศ ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๔๖] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

ซึ่งมีปราการและเสาค่ายเป็นอันมาก ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๔๗] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

มีป้อมคูและซุ้มประตูมั่นคง ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๔๘] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

มีถนนหลวงตัดไว้อย่างดี ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๔๙] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

มีร้านตลาดที่จัดแยกไว้สวยงาม ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๕๐] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

ซึ่งมีโค ม้า และรถเบียดเสียดกัน ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๑๕๑] เมื่อไร เราจักละกรุงมิถิลาอันรุ่งเรือง

มีสวนสาธารณะมีระเบียบเรียบร้อย ออกบวชได้

การละนครเห็นปานนี้ออกบวชนั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ