พระไตรปิฏก

[๑๖๔๘] สัตว์เหล่าใดเหล่าหนึ่งที่ถูกผูกไว้และขังไว้

ซึ่งมีอยู่ในแว่นแคว้นของเรา

ขอชนทั้งหลายจงปล่อยสัตว์เหล่านั้นจากเครื่องผูกให้หมดเถิด

วิธุรบัณฑิตนี้หลุดพ้นจากการจองจำแล้วฉันใด

ขอสัตว์เหล่านั้นจงหลุดพ้นจากเครื่องผูกฉันนั้นเหมือนกัน

[๑๖๔๙] ขอพวกชาวนาชาวไร่จงหยุดพักคราดไถไว้

เล่นมหรสพตลอดเดือนหนึ่งนี้เถิด

ขอเชิญพราหมณ์ทั้งหลายจงมาบริโภคข้าวที่เจือด้วยเนื้อ

พวกนักเลงสุราและพวกที่ชอบดื่มสุราจงดื่มจากถ้วยที่เต็มเปี่ยม

[๑๖๕๐] พวกหญิงแพศยาที่อาศัยอยู่ตามถนนใหญ่

จงเล้าโลมชายผู้มีความต้องการเป็นนิตย์

อนึ่ง ราชบุตรทั้งหลายจงจัดแจงการรักษาในแคว้นให้เข้มแข็ง

อย่าได้เบียดเบียนกันและกัน

ขอท่านทั้งหลายจงทำความเคารพยำเกรงแก่ต้นไม้นี้เถิด”

(เมื่อพระราชาตรัสอย่างนี้แล้ว)

{๑๐๔๔} [๑๖๕๑] พระสนมกำนัลใน พระกุมาร แพศย์ และพวกพราหมณ์

ได้นำข้าวและน้ำเป็นอันมากมาให้วิธุรบัณฑิต

[๑๖๕๒] กองพลช้าง กองพลม้า กองพลรถ และกองพลราบ

ได้นำข้าวและน้ำเป็นอันมากมาให้วิธุรบัณฑิต

[๑๖๕๓] ชาวชนบทและชาวนิคมมาประชุมพร้อมกันแล้ว

ต่างพากันนำข้าวและน้ำเป็นอันมากมาให้วิธุรบัณฑิต

[๑๖๕๔] ชนเป็นจำนวนมากเห็นวิธุรบัณฑิตกลับมาถึงแล้ว

ต่างก็เลื่อมใส ครั้นวิธุรบัณฑิตมาถึงโดยลำดับแล้ว

ต่างโบกผ้าไปมาด้วยประการฉะนี้แล