พระไตรปิฏก

[๒๑๙๕] ข้าแต่พญาเนื้อทั้งหลายผู้มีกำลังมากในป่าใหญ่

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมต่อท่านทั้งหลาย

ท่านทั้งหลายกับข้าพเจ้าก็เป็นพี่น้องกันโดยธรรม

ข้าพเจ้าขออ้อนวอน ขอท่านทั้งหลายจงให้ทางแก่ข้าพเจ้าเถิด

[๒๑๙๖] ข้าพเจ้าเป็นภรรยาของพระราชบุตรผู้มีสิริ

ผู้ถูกขับไล่จากกรุงสีพี

และข้าพเจ้ามิได้ดูหมิ่นพระสวามีพระองค์นั้นเลย

เหมือนดังนางสีดาคอยประพฤติตามพระราม

[๒๑๙๗] ขอท่านทั้งหลายจงหลีกทางให้ดิฉัน

แล้วกลับไปเยี่ยมลูกน้อยของท่าน

ในเวลาออกหาอาหารในตอนเย็น

ส่วนดิฉันก็จะกลับไปเยี่ยมลูกน้อยทั้ง ๒ คือ

พระชาลีและพระกัณหาชินา

[๒๑๙๘] อนึ่ง มูลผลาหารนี้ก็มีอยู่มาก

และภักษาก็มีอยู่ไม่น้อย ดิฉันขอแบ่งให้พวกท่านกึ่งหนึ่ง

ดิฉันอ้อนวอนแล้ว ขอท่านทั้งหลายจงให้ทางแก่ดิฉันเถิด

[๒๑๙๙] พระมารดาของเราทั้งหลายเป็นราชบุตรี

และพระบิดาของเราทั้งหลายก็เป็นพระราชบุตร

ท่านทั้งหลายกับดิฉันเป็นพี่น้องกันโดยธรรม

ดิฉันอ้อนวอนแล้ว ขอท่านทั้งหลายจงให้ทางแก่ดิฉันเถิด

{๑๑๘๕} [๒๒๐๐] พญาเนื้อร้ายทั้งหลายได้ฟังวาจาอันไพเราะ

ซึ่งประกอบด้วยความการุณย์เป็นอย่างมาก

ของพระนางผู้ทรงพิลาปรำพันอยู่

จึงได้พากันหลีกออกจากทางไป

{๑๑๘๖} [๒๒๐๑] ลูกน้อยทั้งหลายคงขมุกขมัวไปด้วยฝุ่น

คงจะยืนคอยต้อนรับเรา

เหมือนลูกโคอ่อนยืนคอยชะเง้อหาแม่เป็นแน่แท้