พระไตรปิฏก

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๑๒๐๒} [๒๒๖๗] ต่อจากนั้น เมื่อราตรีสว่างแล้ว ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว

ท้าวสักกเทวราชทรงแปลงเพศเป็นพราหมณ์

ได้ปรากฏแก่กษัตริย์ทั้ง ๒ พระองค์นั้นแต่เช้าตรู่

(พราหมณ์ทูลถามว่า)

{๑๒๐๓} [๒๒๖๘] พระคุณเจ้าไม่มีโรคาพาธเบียดเบียนหรือหนอ

ทรงพระสำราญดีหรือ

พระคุณเจ้าเลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหามูลผลาหารสะดวกหรือ

มูลผลาหารมีมากหรือ

[๒๒๖๙] เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีน้อยหรือ

ในป่าที่มีเนื้อร้ายอยู่พลุกพล่านไม่มีมาเบียดเบียนหรือ

(พระเวสสันดรตอบว่า)

{๑๒๐๔} [๒๒๗๐] ท่านพราหมณ์ เราไม่มีโรคมาเบียดเบียน เป็นสุขสำราญดี

อนึ่ง เราเลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหามูลผลาหาร

และมูลผลาหารก็มีอยู่มาก

[๒๒๗๑] อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานก็มีน้อย

ในป่าที่มีเนื้อร้ายอยู่พลุกพล่าน ก็ไม่มีมาเบียดเบียนเราเลย

[๒๒๗๒] เมื่อพวกเรามีชีวิตเศร้าโศกอยู่ในป่ามาตลอด ๗ เดือน

เราย่อมเห็นท่านผู้เป็นพราหมณ์ ผู้ทรงเพศอันประเสริฐ

บูชาไฟ ถือไม้เท้าสีดังผลมะตูมสุก

และลักจั่นน้ำนี้เป็นคนที่ ๒

[๒๒๗๓] มหาพราหมณ์ ท่านมาดีแล้ว มิได้มาร้าย

ท่านผู้เจริญ ขอเชิญเข้าไปภายใน เชิญล้างเท้าของท่านเถิด