Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 29 หน้าที่ 96

<< | หน้าที่ 96 | >>
๔. เกิดความถือตัวเพราะมีลิ้นสมบูรณ์

๕. เกิดความถือตัวเพราะมีกายสมบูรณ์

๖. เกิดความถือตัวเพราะมีใจสมบูรณ์

ความถือตัว ๗ นัย คือ

๑. ความถือตัว

๒. ความดูหมิ่น

๓. ความดูหมิ่นด้วยอำนาจความถือตัว

๔. ความถือตัวว่าด้อยกว่าเขา

๕. ความถือตัวว่าเลิศกว่าเขา

๖. ความถือเราถือเขา

๗. ความถือตัวผิด ๆ

ความถือตัว ๘ นัย คือ

๑. เกิดความถือตัวเพราะได้ลาภ

๒. เกิดความถือตัวว่าตกต่ำเพราะเสื่อมลาภ

๓. เกิดความถือตัวเพราะมียศ

๔. เกิดความถือตัวว่าตกต่ำเพราะเสื่อมยศ

๕. เกิดความถือตัวเพราะความสรรเสริญ

๖. เกิดความถือตัวว่าตกต่ำเพราะถูกนินทา

๗. เกิดความถือตัวเพราะความสุข

๘. เกิดความถือตัวว่าตกต่ำเพราะความทุกข์

ความถือตัว ๙ นัย คือ

๑. เป็นผู้เลิศกว่าเขาถือตัวว่าเลิศกว่าเขา

๒. เป็นผู้เลิศกว่าเขาถือตัวว่าเสมอเขา

๓. เป็นผู้เลิศกว่าเขาถือตัวว่าด้อยกว่าเขา

๔. เป็นผู้เสมอเขาถือตัวว่าเลิศกว่าเขา

๕. เป็นผู้เสมอเขาถือตัวว่าเสมอเขา

๖. เป็นผู้เสมอเขาถือตัวว่าด้อยกว่าเขา

๗. เป็นผู้ด้อยกว่าเขาถือตัวว่าเลิศกว่าเขา


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka