พระไตรปิฏก

{๒๐๘} [๘๗] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า โธตกะ)

ถ้าเช่นนั้น เธอผู้มีปัญญารักษาตน

มีสติ จงทำความเพียรในที่นี้แล

บุคคลได้ฟังเสียงจากที่นี้แล้ว

พึงศึกษาธรรมเป็นเหตุดับกิเลสเพื่อตน (๒)

{๒๑๓} [๘๘] (ท่านโธตกะทูลถามว่า)

ข้าพระองค์ย่อมเห็นพระองค์ผู้ไม่มีเครื่องกังวล

เป็นพราหมณ์ เสด็จจาริกอยู่ในเทวโลกและมนุษยโลก

ข้าแต่พระองค์ผู้มีสมันตจักขุ

ข้าพระองค์ขอนมัสการพระองค์นั้น

ข้าแต่พระองค์ผู้สักกะ ขอพระองค์โปรดปลดเปลื้อง

ข้าพระองค์จากความสงสัยทั้งหลายเถิด (๓)

{๒๑๘} [๘๙] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

โธตกะ เราไม่สามารถปลดเปลื้องใคร ๆ

ผู้มีความสงสัยในโลกได้

แต่เธอเมื่อรู้ทั่วถึงธรรมอันประเสริฐ

ก็จะพึงข้ามโอฆะนี้ได้เองด้วยประการฉะนี้ (๔)

{๒๒๓} [๙๐] (ท่านโธตกะทูลถามว่า)

ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ

ขอพระองค์ทรงพระกรุณาตรัสสอนวิเวกธรรม

ที่ข้าพระองค์จะพึงรู้แจ้งได้

และโดยวิธีที่ข้าพระองค์ไม่ขัดข้องเหมือนอากาศ

ข้าพระองค์จะพึงสงบอยู่ในที่นี้แล

เป็นผู้ไม่ยึดอาศัย เที่ยวไปอยู่ (๕)