พระไตรปิฏก

{๓๖๖} [๑๑๗] (ท่านกัปปะทูลถาม ดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่งของเหล่าสัตว์

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัย

อนึ่ง ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่ง

โดยวิธีที่ทุกข์นี้จะไม่พึงมีแก่ข้าพระองค์อีก (๑)

{๓๗๓} [๑๑๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

กัปปะ เราจะบอกที่พึ่งของเหล่าสัตว์

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัยแก่เธอ (๒)

{๓๗๘} [๑๑๙] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

เราเรียกนิพพาน ซึ่งไม่มีเครื่องกังวล

ไม่มีเครื่องยึดมั่นนี้นั้น ว่าเป็นที่พึ่งอันไม่มีที่พึ่งอื่นยิ่งกว่า

(เพราะ)นิพพานเป็นที่สิ้นไปแห่งชราและมัจจุราช

{๓๘๓} [๑๒๐] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

ชนเหล่าใดมีสติรู้นิพพานนั้นแล้ว

เห็นธรรม ดับกิเลสได้แล้ว

ชนเหล่านั้นจึงไม่ไปตามอำนาจมาร ไม่ไปบำรุงมาร (๓)



๑ ดูคำอธิบายในหน้า ๒๓๔-๒๔๔