พระไตรปิฏก

{๕๕๐} [๑๕๒] (พระธรรมสังคาหกาจารย์กล่าวว่า)

พระพุทธเจ้า (อันพราหมณ์เหล่านั้น)

ทูลสอบถามปัญหาแล้ว

ทรงพยากรณ์แก่พราหมณ์เหล่านั้นตามความเป็นจริง

พระพุทธมุนีทรงทำให้พราหมณ์ทั้งหลายพอใจ

ด้วยการทรงพยากรณ์ปัญหาทั้งหลาย (๔)

{๕๕๕} [๑๕๓] (พระธรรมสังคาหกาจารย์กล่าวว่า)

พราหมณ์เหล่านั้น อันพระพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุ

ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ทำให้พอใจแล้ว

ได้ประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักพระพุทธเจ้า

ผู้มีพระปัญญาอันประเสริฐ (๕)

{๕๖๐} [๑๕๔] (พระธรรมสังคาหกาจารย์กล่าวว่า)

การพยากรณ์ปัญหาแต่ละปัญหา

ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้วโดยประการใด

ผู้ใดปฏิบัติตามโดยประการนั้น

ผู้นั้นพึงจากที่มิใช่ฝั่งถึงฝั่งได้ (๖)

{๕๖๕} [๑๕๕] (พระธรรมสังคาหกาจารย์กล่าวว่า)

บุคคลเมื่อเจริญมรรคอันสูงสุด

จะพึงจากที่มิใช่ฝั่งถึงฝั่งได้

(เพราะ)มรรคนั้น(เป็นไป)เพื่อให้ถึงฝั่ง

เพราะฉะนั้น มรรคนั้น จึงชื่อว่าปารายนะ (๗)