พระไตรปิฎก

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งขยานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งวยานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งวิปริณามานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอนิมิตตานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอัปปณิหิตานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งสุญญตานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอธิปัญญาธัมมวิปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งยถาภูตญาณทัสสนะ ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอาทีนวานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งปฏิสังขานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งวิวัฏฏนานุปัสสนา ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งโสดาปัตติมรรค ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งสกทาคามิมรรค ฯลฯ

อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอนาคามิมรรค ฯลฯ

{๓๘๑} อะไรเป็นเบื้องต้นแห่งอรหัตตมรรค อะไรเป็นเป็นท่ามกลางแห่งอรหัตตมรรค อะไรเป็นที่สุดแห่งอรหัตตมรรค

ความหมดจดแห่งปฏิปทาที่เป็นเบื้องต้นแห่งอรหัตตมรรค ความเพิ่มพูน อุเบกขาที่เป็นท่ามกลางแห่งอรหัตตมรรค ความร่าเริงที่เป็นที่สุดแห่งอรหัตตมรรค ความหมดจดแห่งปฏิปทาที่เป็นเบื้องต้นแห่งอรหัตตมรรค มีลักษณะเท่าไร

คือ มีลักษณะ ๓ ประการ ได้แก่

๑. จิตหมดจดจากอันตรายแห่งฌานนั้น

๒. จิตดำเนินไปสู่สมถนิมิตอันเป็นท่ามกลาง เพราะเป็นจิตหมดจด

๓. จิตแล่นไปในสมถนิมิตนั้น เพราะเป็นจิตดำเนินไปแล้ว

จิตหมดจดจากอันตราย ๑ จิตดำเนินไปสู่สมถนิมิตอันเป็นท่ามกลาง เพราะ เป็นจิตหมดจด ๑ จิตแล่นไปในสมถนิมิตนั้น เพราะเป็นจิตดำเนินไปแล้ว ๑ ความ