Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 282

<< | หน้าที่ 282 | >>
และมีจิตตั้งมั่นด้วยดี สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความดับในชราและมรณะ หายใจเข้า” สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความดับในชราและมรณะหายใจออก”

{๔๑๙} [๑๘๑] โทษในอวิชชามี เพราะอาการเท่าไร อวิชชาดับ เพราะอาการเท่าไร

คือ โทษในอวิชชามี เพราะอาการ ๕ อย่าง อวิชชาดับ เพราะอาการ ๘ อย่าง

โทษในอวิชชามี เพราะอาการ ๕ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. โทษในอวิชชามี เพราะมีสภาวะไม่เที่ยง

๒. โทษในอวิชชามี เพราะมีสภาวะเป็นทุกข์

๓. โทษในอวิชชามี เพราะมีสภาวะเป็นอนัตตา

๔. โทษในอวิชชามี เพราะมีสภาวะเป็นเหตุให้เดือดร้อน

๕. โทษในอวิชชามี เพราะมีสภาวะแปรผัน

โทษในอวิชชามี เพราะอาการ ๕ อย่างนี้

อวิชชาดับ เพราะอาการ ๘ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. อวิชชาดับ เพราะต้นเหตุดับ

๒. อวิชชาดับ เพราะสมุทัยดับ

๓. อวิชชาดับ เพราะชาติดับ

๔. อวิชชาดับ เพราะอาหารดับ

๕. อวิชชาดับ เพราะเหตุดับ

๖. อวิชชาดับ เพราะปัจจัยดับ

๗. อวิชชาดับ เพราะญาณเกิดขึ้น

๘. อวิชชาดับ เพราะนิโรธปรากฏ

อวิชชาดับ เพราะอาการ ๘ อย่างนี้

ภิกษุเห็นโทษในอวิชชา เพราะอาการ ๕ อย่างนี้แล้ว เกิดฉันทะในความดับ อวิชชา เพราะอาการ ๘ อย่างนี้ น้อมใจเชื่อด้วยศรัทธา และมีจิตตั้งมั่นด้วยดี สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความดับแห่งอวิชชาหายใจเข้า” สำเหนียกว่า “เรา พิจารณาเห็นความดับแห่งอวิชชาหายใจออก”


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka