Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 349

<< | หน้าที่ 349 | >>
ตั้งมั่น) ในนามรูปนั้น เพราะเหตุนั้น วิโมกข์ของภิกษุนั้นจึงเป็นวิโมกข์ที่ไม่มีปณิหิตะ นี้ชื่อว่าอัปปณิหิตวิโมกข์

อัชฌัตตวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ ฌาน ๔ นี้ชื่อว่าอัชฌัตตวุฏฐานวิโมกข์

พหิทธาวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ อรูปสมาบัติ ๔ นี้ชื่อว่าพหิทธาวุฏฐานวิโมกข์

ทุภโตวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ อริยมรรค ๔ นี้ชื่อว่าทุภโตวุฏฐานวิโมกข์

{๔๗๑} วิโมกข์ ๔ จากอัชฌัตตวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ ปฐมฌานออกจากนิวรณ์ ทุติยฌานออกจากวิตก วิจาร ตติยฌานออกจากปีติ จตุตถฌานออกจากสุขและทุกข์ นี้ชื่อว่าวิโมกข์ ๔ จากอัชฌัตตวุฏฐานวิโมกข์ (๔)

วิโมกข์ ๔ จากพหิทธาวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ อากาสานัญจายตนสมาบัติออกจากรูปสัญญา ปฏิฆสัญญา

วิญญาณัญจายตนสมาบัติออกจากอากาสานัญจายตนสัญญา

อากิญจัญญายตนสมาบัติออกจากวิญญาณัญจายตนสัญญา

เนวสัญญานาสัญญายตนสมาบัติออกจากอากิญจัญญายตนสัญญา

นี้ชื่อว่าวิโมกข์ ๔ จากพหิทธาวุฏฐานวิโมกข์ (๔-๘)

วิโมกข์ ๔ จากทุภโตวุฏฐานวิโมกข์ เป็นอย่างไร

คือ โสดาปัตติมรรคออกจากสักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาส จาก ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัยออกจากเหล่ากิเลสที่เป็นไปตามสักกายทิฏฐิเป็นต้นนั้น จากขันธ์ทั้งหลาย และออกจากสรรพนิมิตภายนอก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka