Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 400

<< | หน้าที่ 400 | >>
เหล่าสัตว์ผู้ถูกมิจฉาทิฏฐิทำลาย

มีจิตฟุ้งซ่าน มีสัญญาผิด

มีสัญญาในสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเที่ยง

มีสัญญาในสิ่งที่เป็นทุกข์ว่าเป็นสุข

มีสัญญาในสิ่งที่ไม่งามว่างาม

สัตว์เหล่านั้นชื่อว่าติดอยู่ในเครื่องประกอบของมาร

ไม่เกษมจากโยคะ ประสบกับความเกิดและความตาย

ท่องเที่ยวไปสู่สังสารวัฏ

ก็ในกาลใด พระพุทธเจ้าผู้จุดประกายให้แสงสว่าง

เสด็จอุบัติขึ้นในโลก

ในกาลนั้น พระองค์ย่อมประกาศธรรมนี้

ให้สัตว์ถึงความดับทุกข์

สัตว์เหล่านั้นผู้มีปัญญา

ฟังธรรมของพระพุทธเจ้าเหล่านั้น

กลับได้ความคิดเป็นของตนเอง

ได้เห็นสิ่งที่ไม่เที่ยงโดยความไม่เที่ยง

ได้เห็นสิ่งที่เป็นทุกข์โดยความเป็นทุกข์

ได้เห็นสิ่งที่ไม่งามโดยความไม่งาม

ยึดถือสัมมาทิฏฐิพ้นทุกข์ทั้งหมดได้

วิปัลลาส ๔ ประการนี้ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ ละได้แล้วก็มี ยังละ ไม่ได้ก็มี บางประการละได้แล้ว บางประการยังละไม่ได้ สัญญาวิปัลลาส จิตตวิปัลลาส ทิฏฐิวิปัลลาส ในสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเที่ยงละได้แล้ว สัญญาในสิ่งที่เป็นทุกข์ว่า เป็นสุขยังเกิดขึ้น จิตในสิ่งที่เป็นทุกข์ว่าเป็นสุขก็ยังเกิดขึ้น ทิฏฐิวิปัลลาสละได้แล้ว สัญญาวิปัลลาส จิตตวิปัลลาส ทิฏฐิวิปัลลาสในสิ่งที่ไม่ใช่อัตตาว่าอัตตาละได้แล้ว สัญญาในสิ่งที่ไม่งามว่างามยังเกิดขึ้น จิตในสิ่งที่ไม่งามว่างามก็ยังเกิดขึ้น ทิฏฐิวิปัลลาส

๑ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ ในที่นี้หมายถึงพระโสดาบัน (ขุ.ป.อ. ๒/๒๓๖/๒๐๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka