พระไตรปิฏก

ภิกษุนั้นกำหนดฐานะ ๑๐ ประการนี้

ด้วยปัญญาแล้ว ย่อมเป็นผู้ฉลาด

ในอุทธัจจะในธรรม

และย่อมไม่ถึงความหลงใหล

จิตกวัดแกว่ง เศร้าหมอง

จิตภาวนาย่อมเคลื่อน

จิตกวัดแกว่ง ไม่เศร้าหมอง

จิตภาวนาย่อมเสื่อมไป

จิตบริสุทธิ์ ไม่เศร้าหมอง

จิตภาวนาย่อมไม่เสื่อมไป

จิตไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เศร้าหมอง

จิตภาวนาย่อมไม่เคลื่อน

ด้วยฐานะ ๔ ประการนี้ ภิกษุย่อมรู้ชัดความที่จิตกวัดแกว่ง ฟุ้งซ่าน ถูก โอภาสเป็นต้นกั้นไว้ ด้วยฐานะ ๑๐ ประการนี้ ฉะนี้แล









{๕๔๔} [๘] เหตุเกิดขึ้นเหมือนในสูตรข้างต้น ๑ ภิกษุทั้งหลาย สัจจะ ๔ ประการนี้ เป็นของแท้ ไม่ผิด ไม่เป็นอย่างอื่น

สัจจะ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑ สูตรข้างต้น ในที่นี้หมายถึงยุคนัทธกถา ข้อที่ ๑ หน้า ๔๑๓ ในเล่มนี้