พระไตรปิฏก

{๗๑๕} [๒๘] คำว่า ความประพฤติ อธิบายว่า ความประพฤติ ๘ อย่าง ได้แก่

๑. ความประพฤติในอิริยาบถ ๒. ความประพฤติในอายตนะ

๓. ความประพฤติในสติ ๔. ความประพฤติในสมาธิ

๕. ความประพฤติในญาณ ๖. ความประพฤติในมรรค

๗. ความประพฤติในผล ๘. ความประพฤติเพื่อประโยชน์แก่โลก

คำว่า ความประพฤติในอิริยาบถ ได้แก่ ความประพฤติในอิริยาบถ ๔

คำว่า ความประพฤติในอายตนะ ได้แก่ ความประพฤติในอายตนะภายใน และอายตนะภายนอกอย่างละ ๖

คำว่า ความประพฤติในสติ ได้แก่ ความประพฤติในสติปัฏฐาน ๔

คำว่า ความประพฤติในสมาธิ ได้แก่ ความประพฤติในฌาน ๔

คำว่า ความประพฤติในญาณ ได้แก่ ความประพฤติในอริยสัจ ๔

คำว่า ความประพฤติในมรรค ได้แก่ ความประพฤติในอริยมรรค ๔

คำว่า ความประพฤติในผล ได้แก่ ความประพฤติในสามัญญผล ๔

คำว่า ความประพฤติเพื่อประโยชน์แก่โลก ได้แก่ ความประพฤติใน พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ความประพฤติในพระปัจเจกพุทธเจ้าบางส่วน

ความประพฤติในพระสาวกบางส่วน ความประพฤติในอิริยาบถมีแก่ผู้ตั้งตนไว้ชอบ ความประพฤติในอายตนะมี แก่ผู้สำรวมอินทรีย์ ความประพฤติในสติมีแก่ผู้ที่อยู่ด้วยความไม่ประมาท ความ ประพฤติในสมาธิมีแก่ผู้ขวนขวายในอธิจิต ความประพฤติในญาณมีแก่ผู้บรรลุ ปัญญาเครื่องตรัสรู้ ความประพฤติในมรรคมีแก่ผู้ปฏิบัติชอบ ความประพฤติในผล มีแก่ผู้ได้บรรลุ และความประพฤติเพื่อประโยชน์แก่โลกมีแก่พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าบางส่วน พระสาวกบางส่วน

เหล่านี้ชื่อว่าความประพฤติ ๘ อย่าง