Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 116

<< | หน้าที่ 116 | >>
๘. รัฏฐปาลเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระรัฏฐบาลเถระ


(พระรัฏฐบาลเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๐} [๙๗] ช้างเชือกประเสริฐ มีงางอนงาม ควรเป็นพระราชพาหนะ ข้าพเจ้าถวายแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

[๙๘] ช้างนั้น เขากั้นเศวตฉัตรให้งดงาม พร้อมทั้งหมอขมังเวท พร้อมทั้งนายควาญช้าง ข้าพเจ้าให้ตีราคาช้างพร้อมทั้งสิ่งของนั้นทั้งหมดแล้ว ได้ให้สร้างสังฆารามถวาย

[๙๙] ข้าพเจ้าได้ให้สร้างปราสาท ๕๔,๐๐๐ หลัง(ไว้ภายในวัด) ได้บำเพ็ญทานดังห้วงน้ำใหญ่แล้วมอบถวายแด่พระผู้มีพระภาค ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๑๐๐] พระผู้มีพระภาคผู้มีความเพียรมาก ผู้เป็นพระสยัมภู ทรงเป็นบุคคลผู้เลิศ ทรงอนุโมทนา แสดงอมตบทให้ชนทั้งปวงร่าเริงอยู่

[๑๐๑] พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำซึ่งรุ่งเรืองสูงสุด ทรงประกาศผลบุญที่ข้าพเจ้าทำแล้วนั้นให้ปรากฏโดยพิเศษ ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้วได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๑๐๒] ท่านผู้นี้ได้ให้สร้างปราสาท ๕๔,๐๐๐ หลัง เราจักกล่าววิบาก ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

[๑๐๓] ผู้นี้จักมีเรือนยอด ๑๘,๐๐๐ หลัง และเรือนยอดเหล่านั้น สร้างด้วยทองคำล้วน บังเกิดในวิมานสูงสุด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka