Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 147

<< | หน้าที่ 147 | >>
๙. เอกัญชลิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเอกัญชลิกเถระ


(พระเอกัญชลิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑} [๑๘๐] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ พระนามว่าวิปัสสี ทรงเปรียบด้วยนายเกวียนผู้เลิศ ผู้เป็นนรชนผู้ประเสริฐ ทรงเป็นผู้นำโดยวิเศษ กำลังเสด็จไปในระหว่างร้านตลาด

[๑๘๑] ทรงฝึกผู้ที่ยังไม่ได้รับการฝึก ผู้คงที่ เป็นเจ้าลัทธิใหญ่ มีปัญญามาก ข้าพระองค์ได้เห็นแล้วจึงเป็นผู้เลื่อมใส มีใจยินดีแล้วได้ประคองอัญชลี

[๑๘๒] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ประคองอัญชลีไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประคองอัญชลี

[๑๘๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกัญชลิกเถราปทานที่ ๙ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka