Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 150

<< | หน้าที่ 150 | >>
๔. กุณฑธานวรรค


หมวดว่าด้วยพระกุณฑธานะเป็นต้น


๑. กุณฑธานเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระกุณฑธานเถระ


(พระกุณฑธานเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๓} [๑] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีได้บำรุงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ทรงเป็นพระสยัมภู เป็นบุคคลผู้เลิศ เสด็จหลีกเร้น อยู่ ๗ วัน

[๒] ข้าพเจ้ารู้เวลาที่พระองค์จะเสด็จออกจากสมาบัติ จึงได้ถือกล้วยหวีใหญ่เข้าไปถวาย แด่พระผู้มีพระภาคผู้เป็นมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ

[๓] พระผู้มีพระภาคผู้เป็นสัพพัญญู ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เป็นมหามุนี เมื่อจะทำจิตของข้าพเจ้าให้เลื่อมใส จึงทรงรับแล้วเสวย

[๔] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบด้วยนายเกวียนผู้ยอดเยี่ยม เสวยแล้วประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๕] เหล่ายักษ์ที่ประชุมกันอยู่ที่ภูเขานี้ และคณะภูตในป่าทั้งหมดจงฟังคำของเรา

[๖] เราจักพยากรณ์ผู้ที่บำรุงพระพุทธเจ้า ผู้เป็นดังพญาเนื้อชาติไกรสร ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

๑ เสด็จหลีกเล้น หมายถึงอยู่โดยการเข้านิโรธสมาบัติ (ขุ.อป.อ. ๒/๑/๖๒)
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka