Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 166

<< | หน้าที่ 166 | >>
จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประดิษฐานต้นกัลปพฤกษ์ไว้

[๑๑๒] และในกัปที่ ๗ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสุเจละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระกัปปรุกขิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กัปปรุกขิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ


กุณฑธานวรรคที่ ๔ จบบริบูรณ์


รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. กุณฑธานเถราปทาน

๒. สาคตเถราปทาน

๓. มหากัจจายนเถราปทาน

๔. กาฬุทายีเถราปทาน

๕. โมฆราชเถราปทาน

๖. อธิมุตตเถราปทาน

๗. ลสุณทายกเถราปทาน

๘. อายาคทายกเถราปทาน

๙. ธัมมจักกิกเถราปทาน

๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน

และมีคาถา ๑๑๒ คาถา



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka