Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 193

<< | หน้าที่ 193 | >>
[๓๔] พระอัครสาวกมีนามว่าเทวิละ ของพระศาสดา ผู้เป็นธรรมทายาทที่ล้ำเลิศ ได้มายังสำนักของข้าพเจ้า(กล่าวว่า)

[๓๕] พระผู้มีพระภาค ผู้นำประโยชน์ทั้งปวง ม้าอาชาไนยไม่สมควรแก่พระองค์ พระองค์ผู้มีพระจักษุ ทรงทราบความดำริของท่านแล้ว จึงทรงรับไว้แล้ว

[๓๖] ข้าพเจ้าจึงตีราคาม้าสินธพ ซึ่งมีกำลังวิ่งเร็วดังลม เป็นพาหนะที่รวดเร็วแล้วได้ถวายของที่ควร แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

[๓๗] ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ ม้าอาชาไนยมีกำลังวิ่งเร็วดังลม เป็นทรัพย์เครื่องปลื้มใจ ย่อมบังเกิดแก่ข้าพเจ้า

[๓๘] ชนเหล่าใดได้อุปสมบท ชนเหล่านั้นได้ลาภดีแล้ว ถ้าว่าพระพุทธเจ้าจะพึงมีในโลก ข้าพเจ้าก็จะพึงเข้าไปเฝ้าบ่อย ๆ

[๓๙] ข้าพเจ้าได้เป็นพระราชาผู้มีพลานุภาพมาก เป็นใหญ่มีชัยชนะในทวีปทั้ง ๔ เป็นใหญ่แห่งชนชาวชมพูทวีป ๒๘ ชาติ

[๔๐] อัตภาพนี้เป็นอัตภาพสุดท้ายของข้าพเจ้า ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่ ข้าพเจ้าละความชนะและความแพ้ได้แล้ว บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว

[๔๑] ในกัปที่ ๓๔,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีเดชมาก สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๑-๒ ดูเชิงอรรถข้อ ๙ หน้า ๒๐๓ ในเล่มนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka