Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 205

<< | หน้าที่ 205 | >>
[๑๘] ในกัปที่ ๑๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าสุจารุทัสสนะ มีพลานุภาพมาก

[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปัจจาคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปัจจาคมนิยเถราปทานที่ ๓ จบ


๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปรัปปสาทกเถระ


(พระปรัปปสาทกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๖๖} [๒๐] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้องอาจ ประเสริฐที่สุด มีความเพียร แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงชนะวิเศษ มีพระฉวีวรรณดังทอง ใครเล่าเห็นแล้ว จะไม่เลื่อมใส

[๒๑] พระพุทธเจ้า ทรงมีพระคุณหาผู้เปรียบมิได้ เปรียบดังภูเขาหิมพานต์ (และ) เปรียบดังสาครที่ข้ามได้ยาก ฌานของพระพุทธเจ้า ก็ฉันนั้น ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

[๒๒] แผ่นดินที่หาประมาณมิได้ มาลัยประดับศีรษะอย่างวิจิตรฉันใด ศีลของพระพุทธเจ้า ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

[๒๓] ลมที่ใคร ๆ ทำให้ปั่นป่วนไม่ได้ อากาศที่ใคร ๆ นับไม่ได้ ฉันใด พระญาณของพระพุทธเจ้าก็ฉันนั้น ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka