Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 212

<< | หน้าที่ 212 | >>
ข้าพเจ้าจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๖๕] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๖๖] ในกัปที่ ๒๖ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ มียศยิ่งใหญ่สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

[๖๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุมนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุมนเถราปทานที่ ๙ จบ


๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปุปผจังโกฏิยเถระ


(พระปุปผจังโกฏิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๒} [๖๘] พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ประเสริฐ ทรงเป็นดุจราชสีห์ ตัวไม่ครั่นคร้าม ดุจพญาครุฑเลิศกว่านกทั้งหลาย ดุจพญาเสือโคร่งตัวองอาจ ดุจพญาไกรสรมีชาติสูง

[๖๙] พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของทั้ง ๓ โลก ไม่ทรงหวั่นไหว ไม่ทรงพ่ายแพ้เลิศกว่าบรรดาสมณะ ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka