Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 216

<< | หน้าที่ 216 | >>
๒. ปทสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปทสัญญกเถระ


(พระปทสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๔} [๕] ข้าพเจ้าได้เห็นรอยพระบาทที่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ ทรงประทับไว้แล้ว จึงเป็นผู้มีจิตร่าเริงเบิกบาน ทำจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท

[๖] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำในรอยพระบาทในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในรอยพระบาท

[๗] ในกัปที่ ๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสุเมธะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปทสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทสัญญกเถราปทานที่ ๒ จบ


๓. สุสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสุสัญญกเถระ


(พระสุสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๕} [๙] ข้าพเจ้าได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรของพระศาสดา แขวนอยู่บนยอดไม้ จึงได้ประนมมือไปทางนั้น ไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka