Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 230

<< | หน้าที่ 230 | >>
[๑๔] ในกัปที่ ๘ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ พระนามว่าอัคคิสิขะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระคตสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

คตสัญญกเถราปทานที่ ๒ จบ


๓. นิปันนัญชลิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระนิปันนัญชลิกเถระ


(พระนิปันนัญชลิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๘๕} [๑๖] ข้าพเจ้าเป็นไข้หนัก นั่งพักอยู่ที่โคนต้นไม้ ถึงอาการน่าสงสารอย่างยิ่ง อยู่ในป่าใหญ่ดงทึบ

[๑๗] พระศาสดาพระนามว่าติสสะ ทรงอาศัยความอนุเคราะห์ จึงเสด็จมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้านั้นนอนอยู่ ได้ประนมมือไว้เหนือเศียรเกล้า

[๑๘] ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สูงสุดแห่งสรรพสัตว์ แล้วได้สิ้นชีวิตในที่นั้น

[๑๙] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้กราบไหว้พระพุทธเจ้า ทรงเป็นบุรุษผู้สูงสุด จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการกราบไหว้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka