Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 235

<< | หน้าที่ 235 | >>
๘. สัททสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัททสัญญกเถระ


(พระสัททสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๙๐} [๔๓] ข้าพเจ้าอยู่ ณ ที่ลาดด้วยใบไม้ ที่ภูเขาหิมพานต์ ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียงของพระผู้มีพระภาค พระนามว่าผุสสะ ซึ่งกำลังตรัสธรรมอยู่

[๔๔] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

[๔๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สัททสัญญกเถราปทานที่ ๘ จบ

๙. โพธิสิญจกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระโพธิสิญจกเถระ


(พระโพธิสิญจกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๙๑} [๔๖] ได้มีการฉลองต้นมหาโพธิ์ แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ในครั้งนั้น ข้าพเจ้าบวชอยู่ จึงเข้าไปใกล้ ๆ

[๔๗] ข้าพเจ้าได้ถือดอกโกสุมและน้ำไปโปรยและรดที่ต้นโพธิ์ ด้วยกล่าวว่า พระผู้มีพระภาคทรงหลุดพ้นแล้ว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka