Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 237

<< | หน้าที่ 237 | >>
[๕๔] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๕๕] ในกัปที่ ๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๘ ชาติ พระนามว่าปทุมาภาส และได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ๔๘ ชาติ

[๕๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปทุมปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทุมปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ


ติมิรปุปผิยวรรคที่ ๙ จบบริบูรณ์


รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ติมิรปุปผิยเถราปทาน

๒. คตสัญญกเถราปทาน

๓. นิปันนัญชลิกเถราปทาน

๔. อโธปุปผิยเถราปทาน

๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

๖. ทุติยรังสิสัญญกเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน

๘. สัททสัญญกเถราปทาน

๙. โพธิสิญจกเถราปทาน

๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน

และท่านประกาศคาถาไว้ ๕๖ คาถา



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka