Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 259

<< | หน้าที่ 259 | >>
๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเรณุปูชกเถระ


(พระเรณุปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๑๒} [๖๒] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีรุ่งเรือง ดุจดวงอาทิตย์ทำทิศทั้งปวงให้สว่างไสว ดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ

[๖๓] มีสาวกทั้งหลายห้อมล้อม ดุจแผ่นดินมีสาครห้อมล้อม ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว จึงถือดอกกากะทิง พร้อมทั้งเกสรไปบูชาพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

[๖๔] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกกากะทิงพร้อมเกสรบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๖๕] ในกัปที่ ๔๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าเรณุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๖๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเรณุปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เรณุปูชกเถราปทานที่ ๑๐ จบ


ภิกขทายิวรรคที่ ๑๑ จบบริบูรณ์



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka