Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 276

<< | หน้าที่ 276 | >>
๑๓. เสเรยยกวรรค


หมวดว่าด้วยพระเสเรยยกะเป็นต้น


๑. เสเรยยกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเสเรยยกเถระ


(พระเสเรยยกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๒๓} [๑] ข้าพเจ้าเป็นผู้คงแก่เรียน ทรงมนตร์ จบไตรเพท ยืนอยู่ในที่กลางแจ้ง ได้เห็นพระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

[๒] เสด็จเที่ยวอยู่ในป่าดุจราชสีห์ ไม่สะดุ้งกลัวดุจพญาเสือโคร่ง ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ดุจช้างมาตังคะตกมัน ๓ แห่ง

[๓] ข้าพเจ้าหยิบดอกไม้ซึก โยนขึ้นไป(บูชา)ในอากาศ ด้วยพุทธานุภาพ ดอกไม้ซึกทั้งหลายห้อมล้อมอยู่โดยประการทั้งปวง

[๔] พระผู้มีพระภาคผู้สัพพัญญู ทรงมีความเพียรมาก ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงอธิษฐานแล้ว ดอกไม้ทั้งหลายก็กระจายเป็นเครื่องมุงบังดอกไม้ บูชาพระนราสภะโดยรอบ

[๕] ลำดับนั้น แผ่นดอกไม้นั้นมีขั้วอยู่ข้างใน มีหน้าอยู่ข้างนอก ทำการมุงบังตลอด ๗ วัน ต่อแต่นั้นก็อันตรธานไป

[๖] ข้าพเจ้าได้เห็นความอัศจรรย์ซึ่งไม่เคยมี น่าขนพองสยองเกล้านั้นแล้ว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka