Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 319

<< | หน้าที่ 319 | >>
จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาต้นโพธิ์

[๑๓] ในกัปที่ ๓ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสุสัญญตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระตัมพปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ตัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ


๓. วีถิสัมมัชชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระวีถิสัมมัชชกเถระ


(พระวีถิสัมมัชชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๕๕} [๑๕] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์อุทัย และดุจดวงจันทร์ เสด็จดำเนินไปดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ

[๑๖] ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๖๘,๐๐๐ รูป ล้วนเป็นพระขีณาสพ แวดล้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้นผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน

[๑๗] เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จดำเนินไป ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส จึงกวาดถนนนั้น แล้วได้ยกธงขึ้นที่ถนนนั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka