Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 332

<< | หน้าที่ 332 | >>
ทรงองอาจกว่านรชน เป็นมุนี เสด็จเข้าป่าใหญ่ เพื่อทรงพักกลางวัน

[๒๔] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เก็บดอกกรรณิการ์มาทำเป็นร่ม ได้ทำเพดานดอกไม้บูชาพระพุทธเจ้า

[๒๕] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๒๖] ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าโสณณาภะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระกณิการฉัตติยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กณิการฉัตติยเถราปทานที่ ๕ จบ


๖. สัปปิทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัปปิทายกเถระ


(พระสัปปิทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๖๘} [๒๘] พระผู้มีพระภาคพระนามว่าผุสสะ ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ผู้แกล้วกล้า ทรงช่วยมหาชนให้สงบเย็น เสด็จดำเนินไปตามถนน

[๒๙] พระผู้มีพระภาค เสด็จมาถึงสำนักของข้าพเจ้าโดยลำดับ ขณะนั้น ข้าพเจ้ารับบาตรแล้ว ได้ถวายเนยใสและน้ำมัน


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka