พระไตรปิฏก

[๔๒] ในกัปที่ ๖๗ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าปริสุทธะ เป็นจอมมนุษย์ มีพลานุภาพมาก

[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระทุสสทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้









{๑๗๑} [๔๔] ได้มีการประชุมอุบาสกจำนวนมากในกรุงพันธุมดี ข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าอุบาสกเหล่านั้น อุบาสกเหล่านั้นเป็นคนรับใช้ข้าพเจ้า

[๔๕] ข้าพเจ้าเรียกประชุมอุบาสกเหล่านั้นทั้งหมด แล้วชักชวนในการทำบุญว่า เราทั้งหลายจักทำปะรำถวายแด่พระสงฆ์ ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม

[๔๖] อุบาสกเหล่านั้นรับคำว่า ดีละ แล้วดำเนินไปตามความพอใจของข้าพเจ้า พวกเราทั้งหลายสร้างปะรำให้เสร็จแล้ว ได้ถวายพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

[๔๗] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สร้างปะรำถวายไว้ในครั้งนั้น