Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 342

<< | หน้าที่ 342 | >>
[๒๓] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ไหว้ต้นโพธิ์ที่ประเสริฐแล้ว ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๒๔] ในกัปที่ ๑,๐๑๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสิลุจจยะ

[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสีหาสนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สีหาสนทายกเถราปทานที่ ๕ จบ


๖. มัคคทัตติกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระมัคคทัตติกเถระ


(พระมัคคทัตติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๗๘} [๒๖] พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอโนมทัสสี ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จจงกรมอยู่ในที่แจ้ง เพื่อประโยชน์สุขในปัจจุบัน

[๒๗] เมื่อพระผู้มีพระภาคยกพระบาทขึ้น ดอกไม้งดงามลอยอยู่เหนือพระเศียร ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ถวายอภิวาทแล้ว จึงโปรยดอกไม้

[๒๘] ในกัปที่ ๒๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ พระนามว่าปุปผฉทนิยะ มีพลานุภาพมาก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka