Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 344

<< | หน้าที่ 344 | >>
๘. มณิปูชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระมณิปูชกเถระ


(พระมณิปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๘๐} [๓๔] แม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านไปภายในภูเขาหิมพานต์ ครั้งนั้น พระสยัมภูพุทธเจ้าประทับอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนั้น

[๓๕] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ประคองบัลลังก์แก้วอันวิจิตรด้วยดี เป็นที่น่ารื่นรมย์ใจ บูชาพระพุทธเจ้า

[๓๖] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้แก้วมณีบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๓๗] และในกัปที่ ๑๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสตรังสี มีพลานุภาพมาก

[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมณิปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มณิปูชกเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. ติกิจฉกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระติกิจฉกเถระ


(พระติกิจฉกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๘๑} [๓๙] ข้าพเจ้าเป็นหมอ ศึกษาดีแล้ว อยู่ในกรุงพันธุมดี เป็นผู้นำความสุขมาให้แก่มหาชนผู้มีโรคภัย มีทุกข์สาหัส


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka