Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 358

<< | หน้าที่ 358 | >>
๒๐. ตมาลปุปผิยวรรค


หมวดว่าด้วยพระตมาลปุปผิยะเป็นต้น


๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระตมาลปุปผิยเถระ


(พระตมาลปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๙๓} [๑] วิมานของข้าพเจ้ามีเสาทองคำ ๘๔,๐๐๐ ต้น เปรียบได้กับไม้เท้าเทวดา บุญกรรมเนรมิตไว้ดีแล้ว

[๒] ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ประคองดอกคูนบูชาพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

[๓] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๔] ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าจันทติตตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระตมาลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ตมาลปุปผิยเถราปทานที่ ๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka