Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 367

<< | หน้าที่ 367 | >>
๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระยูถิกปุปผิยเถระ


(พระยูถิกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๐๒} [๕๓] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ควรรับเครื่องบูชา ทรงมีจักษุ เสด็จออกจากป่าใหญ่ ดำเนินไปยังวิหาร

[๕๔] ข้าพเจ้าใช้มือทั้ง ๒ ประคองดอกคัดเค้าชั้นดี บูชาพระพุทธเจ้า ผู้มีพระหทัยประกอบด้วยเมตตา ผู้คงที่

[๕๕] ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าเสวยสมบัติแล้ว ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๕๖] ในกัปที่ ๕๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสมิตนันทนะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

[๕๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระยูถิกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ยูถิกปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ


ตมาลปุปผิยวรรคที่ ๒๐ จบบริบูรณ์



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka