Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 374

<< | หน้าที่ 374 | >>
[๒๖] วันนี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ไม่เศร้าหมอง ปราศจากมลทิน สิ้นความสงสัย ผลย่อมเกิดแก่ข้าพเจ้าในภพที่เกิดอยู่

[๒๗] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายน้ำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายน้ำ

[๒๘] ในกัปที่ ๖๑ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าวิมล สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอุทกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อุทกทายกเถราปทานที่ ๖ จบ


๗. สลฬมาลิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสลฬมาลิยเถระ


(พระสลฬมาลิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๐๙} [๓๐] ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นสารถีฝึกนรชน โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ ประทับนั่งในระหว่างภูเขา ทรงทำทิศทั้งปวงให้สว่างไสวอยู่

[๓๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้โก่งธนู พาดลูกศร ยิงดอกไม้ตัดขั้วแล้วนำไปบูชาพระพุทธเจ้า

[๓๒] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka