Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 377

<< | หน้าที่ 377 | >>
[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอาธารทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อาธารทายกเถราปทานที่ ๙ จบ


๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปาปนิวาริยเถระ


(พระปาปนิวาริยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๑๒} [๔๔] ก็ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้ถวายร่มคันหนึ่ง แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้คงที่

[๔๕] ข้าพเจ้ากั้นบาปแล้ว สร้างกุศลให้ถึงพร้อมแล้ว เทวดาทั้งหลายก็ได้กั้นร่มไว้ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

[๔๖] จิตดวงสุดท้ายของข้าพเจ้าย่อมแล่นไป ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๔๗] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายร่มไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายร่ม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka