Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 383

<< | หน้าที่ 383 | >>
[๒๒] อานุภาพของพระพุทธเจ้านั้น รุ่งเรืองอยู่ในระหว่างภูเขา ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมีแล้ว บันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดหนึ่งกัป

[๒๓] ในกัปที่เหลือ ข้าพเจ้าบำเพ็ญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น และด้วยการระลึกถึงพระพุทธเจ้า

[๒๔] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการได้ความทรงจำในพระพุทธเจ้า

[๒๕] ในกัปที่ ๕๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุชาตะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

รังสิสัญญกเถราปทานที่ ๕ จบ


๖. สันธิตเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสันธิตเถระ


(พระสันธิตเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๑๘} [๒๗] ข้าพเจ้าหวนระลึกขึ้น ได้ความทรงจำอย่างหนึ่งซึ่งเป็นไปในพระพุทธเจ้า ที่ต้นอัสสัตถพฤกษ์ มีประกายเขียวสด งอกงามดี


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka