Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 390

<< | หน้าที่ 390 | >>
๒. อชินทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอชินทายกเถระ


(พระอชินทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๒๔} [๖] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าเป็นคนคอยต้อนรับหมู่คณะ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

[๗] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ข้าพระองค์ได้ถวายแผ่นหนังแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ด้วยผลกรรมนั้น

[๘] ข้าพเจ้าจึงได้เสวยสมบัติ เผากิเลสทั้งหลายได้แล้ว ทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๙] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายหนังสัตว์ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหนังสัตว์

[๑๐] ในกัปที่ ๕๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าสุทายกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอชินทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อชินทายกเถราปทานที่ ๒ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka