Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 415

<< | หน้าที่ 415 | >>
๒๖. โถมกวรรค


หมวดว่าด้วยพระโถมกะเป็นต้น


๑. โถมกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระโถมกเถระ


(พระโถมกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๕๓} [๑] ข้าพเจ้าอยู่ในเทวโลก ได้ฟังธรรมของพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ แล้วเบิกบานใจ ได้กล่าวคำนี้ว่า

[๒] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษสูงสุด ขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระองค์ทรงแสดงอมตบท ทรงช่วยชนจำนวนมากให้ข้าม(วัฏสงสาร)ได้

[๓] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้กล่าววาจาไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ

[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระโถมกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โถมกเถราปทานที่ ๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka